aufhaben czasownik hat auf, hatte auf, hat aufgehabt mieć na sobie, mieć zadane; Hausaufgabe aufhaben mieć zadaną pracę domową; die Augen aufhaben mieć otwarte oczy

aufgabeln czasownik gabelt auf, gabelte auf, hat aufgegabelt nabierać na widelec/widły, pot. wyławiać, znajdować, wyhaczać, wyrywać; die Polizei hat zwei jugendliche Ausreißer aufgegabelt pot. policja złapała dwóch młodocianych zbiegów; er hatte das Mädchen in einem Lokal aufgegabelt pot. wyrwał dziewczynę w lokalu

hinlegen czasownik legt hin, legte hin, hat hingelegt kłaść, układać; sich hinlegen kłaść się; leg das Buch hin odłóż książkę; sich lang/der Länge nach hinlegen pot. wyłożyć się jak długi; sich flach auf den Erdboden hinlegen położyć się płasko na ziemi; viel Geld für etwas hinlegen müssen musieć wyłożyć/wydać na coś dużo pieniędzy; dafür musste er 1000 Euro hinlegen musiał wyłożyć na to 1000 euro; ein perfektes Gitarrensolo hinlegen świetnie wykonać solo gitarowe; sobald ich mich hingelegt hatte, fing der Typ draußen mit dem Presslufthammer an gdy tylko się położyłem, facet na zewnątrz zaczął używać młota pneumatycznego